Bir zafer öyküsü

İmaj algım pozitife dönmeye başlamıştı. Bu beni daha da motive etti. Hastalığım hakkında artık daha rahat ve açık konuşuyordum. Utanmayı bırakmıştım. Bir zafer öyküsü yazısının devamını oku

Reklamlar
İyileşme yolunda iki adım

İyileşme yolunda iki adım

Bugün ilk yoga dersime gittim. Dersin sonunda dinlenme pozundan kalkıp yavaşça gözlerimi açtığımda yanıbaşımda küçük bir çikolata ile bir not vardı: “Kendini sev” diye yazmıştı Esin Hoca. Senelerdir yapmaya çalıştığım, hastalığımın şifası olan şeydi bu. Nasıl anladı, hissetti bilmiyorum ama o an daha bir umutlandım ve onunla yeni bir yola girmeye karar verdim. İyileşme yolunda iki adım yazısının devamını oku

İki ay daha…

İki ay daha…

O akşam yemekten sonra buzdolabımızdaki magnetlerden birinin altına bir kâğıt sıkıştırdım. Üzerine ‘iki ay daha’ yazdım. Bir de ‘kaşığı korkak alıştırma.’ Şimdi, ne zaman yediğim şeyi kısıtlayacak olsam hemen dönüp o yazıya bakıyorum ve hatırlıyorum. Ve umut ediyorum ki, iki ay sonra o yazıyı hastaneye yatmak için kapıdan çıkmadan evvel çıkarmak zorunda kalmam. Umarım iki ay sonra o yazıyı iyileşme yolunda olabildiğince emin adımlar atmış biri olarak kaldırıp atarım… İki ay daha… yazısının devamını oku

‘Umut Servisi’nde 3 gün 3 gece

‘Umut Servisi’nde 3 gün 3 gece

Doktor korkumu ve endişemi fark etti. İstemediğim takdirde kimsenin beni hastanede zorla tutamayacağını, razı gelmediğim bir tedavi uygulanmayacağını söyledi ve bununla ilgili hasta haklarını okuduk beraber. Biraz rahatlamıştım. Kimsenin beni burada zorla alıkoyacağı yoktu işte. İşlemler tamamlanınca hastabakıcıyla birlikte ‘Umut Servis’ine doğru yürümeye başladık. ‘Umut Servisi’nde 3 gün 3 gece yazısının devamını oku